Even voorstellen:

Hallo, ik ben Marit. Ik ben 42 jaar oud. Ik ben de moeder van Jennifer van achttien en Damian van elf. Ik ben getrouwd met Niels en wij zijn inmiddels ruim twaalf jaar samen. Ik ben een creatieve duizendpoot zeg ik altijd. Dat wil zeggen dat ik me niet op één ding wil en kan richten maar van alles doe op creatief vlak. Ik werk graag met papier, stof, en het liefst maak ik van allerlei “rommel” weer iets moois. Maar daar gaat het bij dit blog niet over.

Vorig jaar tikte ik met mijn gewicht de 105 kilo aan. Alhoewel... als we het bij de feiten willen houden woog ik 104,8 kilo. Het was op dit gewicht dat er een knop om moest. Ik kon niet meer! Ik was lichamelijk op. Ik zat letterlijk en figuurlijk dik onder de medicijnen vanwege de pijn door artrose in mijn rug/heupen en het gewicht dat ik meedroeg. Het werd steeds moeilijker om van het leven te genieten. Ik was enorm beperkt in mijn vrijheid en het moest nu echt anders. Hoe wist ik nog niet, maar dat het zo niet verder kon werd steeds pijnlijker duidelijk.

Ik had tevergeefs al zoveel dingen geprobeerd om af te vallen. Diverse diëten zijn de revue gepasseerd. En op zich ging dat altijd heel goed. Ik ben daar best goed in eigenlijk,  maar het wilde maar niet lukken om daar echt een doorstart in te maken en vooral... om het vast te houden. Daarom besloot ik na vele gesprekken met de lieve mensen om mij heen om me in te schrijven voor een bariatrisch traject. De enige oplossing die ik nog zag was afvallen door middel van een Gastric Bypass. Een GBP!

In dit blog wil ik mijn ervaringen opschrijven. Mijn medische maar ook mijn emotionele dingen delen. In eerste instantie om het een plekje te geven. Om wat orde te scheppen in deze rollercoaster waar ik ben in gestapt. En als ik daarmee misschien ook nog eens een ander kan helpen of steunen... dat zou zo mooi meegenomen zijn!

Welkom bij mijn verhaal! Oftewel... mijn Binnenste Buiten.